Hayatla Gülümsemeye Ne Dersin? Zor günlerden geçiyoruz evet.... Ama her zorluğun arkasından gelen kolaylık değil midir bizi hep mutlu eden? Kendimize dönmeyi, hayattaki amaçlarımızı sorgulamayı, sevmeyi, sevilmeyi, özlemeyi hatırlıyoruz yeniden. Basit hayallerle mutlu olmayı öğretiyor hayat bize ... Tıpkı çocukluğumuzdaki gibi basit küçük şeylerle mutlu olabilmeyi.... Hafta sonu nedenini bilmediğimiz bir koşuşturma içinde değiliz artık. Ekmeğin değerini daha da bilerek yemeyi öğrendik belki de. Akşam saatlerinde telefona bakmayı keyif zannederken asıl keyfin aileyle, çocuklarla tatlı bir sohbetten farksız olduğunu anladık aniden. Evet zor bile az belki çok zor günlerden geçiyoruz... Hasta olanlara duamızı esirgemememiz gereken günlerden. Kaybettiklerimiz için çok üzgün olduğumuz günlerden... Sevdiklerimiz için seve seve evde kalmamız gereken günlerden. Ama inandığım için verdim ben bu ismi bloğuma; 'Hayatla Gülümse'... Ne olursa olsun gülümse. Hayata ama en ço...
KENDİMİ BULMAK.... Uzun bir aradan sonra tekrar yazmak için satırlarda dolaşıyorsam bunun benim için önemli bir iki nedeni vardır mutlaka. Evet gerçekten var.... Çok yoğun geçen bir iş değişikliği süreci ve rahat alanından çıkmış olmanın verdiği şaşkınlık ve merak yazmaktan ziyade sadece yaşamaya/deneyimlemeye sürükledi beni galiba. Ama hiç unutmadığım 'hayatla gülümseme' nedeni olan mutluluklarım oldu yine, asla vazgeçmedim. Sadece paylaşamadım bir süre, ara verdim. Sonra bunu da çok düşündüm. Motivasyonumun ve heyecanımın hep çok yüksek olduğu zamanlarda mı paylaşmak geliyordu içimden? Blog açmak ve yazı yazmak önemli bir sorumluluktu ve ben sadece istediğim zamanlarda yazıp sonra uzun aralar verirsem ne kadar sağlıklı olurdu? Evet, istikrarının ve başkalarına faydalı olmak için bir nedeninin olmasının her zamanki gibi çok önemli olduğunu gösteriyordu adeta. Her işte, her alanda, evde, okulda, anneyken, abiyken, yöneticiyken... İstikrarlı olmadığımız ve ne istediğimizi...
